หายใจไม่ออก

งานเสร็จอีกเรื่อง แวะมาจดกันลืม

เมื่อคืน นอนเที่ยงคืนครึ่งมั๊ง จำไรไม่ได้
จำได้ว่าทำงานอยู่
แล้วป๋าก็ไล่ให้ไปอาบน้ำ เราก็เปิดงานทิ้งไว้
แล้วก็อาบไปครึ่งชม. (หรือเลย)
ออกมา ป๋าใช้คอม
เลยไปอ่านสารานุกรมภาษาอังกฤษ
อ่านไปไม่กี่หน้า ก็หลับ
เอมาเรียก ให้ไปนอนเตียงป๋าด้วยกัน
ก็ลุกไปนอนเลย
นอนตรงกลาง ไม่ได้สวดมนต์ ง่วง
นอนตะแคงซ้าย (ปกติ) หายใจไม่ออก ร้องเฮือก ๆ
นอนหงาย หายใจไม่ออก ก็เฮือก ๆ เอเรียกให้ลุก ถามว่าเป็นอะไร
เราบอกหายใจไม่ออก
เอมันให้ตะแคงขวา (ไปทางมัน) เราก็เฮือก ๆ อีก
เลยลุกเลยทีนี้ นั่ง นั่งแล้วก็เรอไป 2 ที เอถามว่า อาหารไม่ย่อยเหรอ เราบอก ไม่รู้
แล้วเราก็สวดมนต์
แล้วเราก็นอนตะแคงซ้าย เตียงแคบเกินสำหรับสามคน วางหมอนข้างไม่ได้
แล้วป๋าก็มา ขยี้หัวเราทีนึง แล้วป๋าก็นอน
หายใจไม่ออกอีกป่าวไม่รู้ แต่ก็จำอะไรไม่ได้และ

(ตอนเย็นก็กินปกตินะ ไม่เข้าใจ หรืออาหารไม่ย่อย)
แต่เหมือนป๋าจะโมโหแม่ เพราะไม่เก็บของ ทำให้ต้องไปนอนเบียดกัน กร๊ากก
จะต้องทำที่นอนแล้ว
หรือผีหลอก หรือเครียดเกินไป แต่รับเลย ช่วงนี้เครียดมากจริง ๆ เครียดเรื่องอะไรก็ไม่แน่ใจ มันหลายเรื่องมาก ก็ต้องแก้ปัญหาไป เฮ้อ

แต่หายใจไม่ออกรอบนี้เหมือนไม่ค่อยกลัวตายเท่าไร มันง่วงมาก (เมื่อเย็นก็สลบกลางบ้านไปรอบนึงแล้ว สักชม.) แต่รู้สึกเจ็บหน้า เหมือนมีคนบีบจมูก ปวดคอด้านหลังเหมือนถูกกดให้จมลงไปในหมอน ชาตั้งแต่คอขึ้นไปทั้งหัว
*เออนึกออกอีก ตอนอ่านสารานุกรมเสือกเปิดรายการไรวะช่อง 3 (เปิดเอง) ที่มีผีปอปยายกินไก่ ดูแป๊บเดียว กลัวเลยเปลี่ยนช่อง

แต่ยังไงก็ไม่แน่ใจว่าเป็นห่าอะไร คงเครียดแหละ ไปทำงานต่อแล้ว สู้ ๆ

นังมาเมซสิโกะ อีกร๊วก และนังน้ำน้อง (แมว) ฉีดยาคุม 31 กรกฎาคม 2554

รอบที่ 2
อ่ะ 31 กรกฎาคม 2554

อีน้องฉีดยาเหลือตั้งเยอะ มันดิ้นหนี
ปล.เอจับ และป๋าฉีด เรายืนให้กำลังใจ และเอาขนมจี่ให้แมวตัวอื่นกิน เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ กร๊ากกก