หายใจไม่ออกตอนนอน แถมหลอนอีก

มานอนจริง ๆ ตี 3
สวดมนต์ก่อนนอน แผ่เมตตาก่อนนอน เพราะบอกตรง ๆ ว่ากลัว กลัวอ่ะ เล่าถึงคุณน้า แล้วกลัว ทั้งที่เราก็ไม่เคยเห็นเขานะ หมายถึง ไม่เคยรู้จักเขา แต่เรากลัวอ่ะ แต่อยากเล่าเป็นอุทาหรณ์ (ใึครงง อ่าน http://mysky.exteen.com/20110523/entry อยู่ล่าง ๆ นะ)

อย่าพยายามจมลงไปในความคิดตัวเองค่ะ ออกไปทำอะไรหลากหลาย คนลำบาก ชีวิตเลวร้ายมีอีกเยอะค่ะ ถ้ายังมีชีวิตก็แก้ไขกันไป ถ้าตายไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะดีขึ้นหรือแย่ลง แต่ก็ขอให้ไปสู่สุคติค่ะ

กลัวมาก เพราะตอนที่พิมพ์เรื่อง คือ อยู่ดี ๆ ก็หนาว ลมก็พัด พัดจนผ้าขี้ริ้วปิดสแกนเนอร์ส่ายอ่ะ (ปกติมันไม่ส่ายเท่าไรนะ) หรือเราหลอน ตาลายก็ไม่รู้ แต่หนาวอ่ะจริง ขนลุก

ตอนนอนแผ่เมตตาหลายที (แต่แผ่งง ๆ ง่วง)

นอนไป

พอคิดว่ารู้ตัวอีกที คือ เหมือนกับเห็นเราเป็นป้าสูงวัยคนหนึ่ง (น่าจะใกล้ 60)
และมีลุงสูงวัยอีกคนหนึ่ง เป็นสามี ซึ่งเราไม่เข้าใจ แต่ก็ดูไป คือตาที่เราเห็น เป็นตาของร่างป้า
เรื่องประมาณว่า ขึ้นรถเมล คนเต็มรถ
แล้วลุงก็พูดว่า "ฉันว่า ถ้าคนขับมันยังทำแบบนี้ (ก็ไม่เข้าใจว่าทำแบบนี้คือทำแบบไหน) เราจะต้องตายกันหมด"
เรา ซึ่งเป็นป้า พูดได้ตามที่คิดเลยว่า "งั้นก็ลงเลย กดออดลงกันไปเลยดีกว่า"
แล้วลุง ก็กดออด รถจอด แล้วลุงกับลุงผู้ชายแก่ไล่เลี่ยกันอีกคนก็ลงจากรถ
รถก็แล่นต่อ แต่ไม่เร็วนัก
เราคิดในใจว่า เออ กูยังไม่ได้ลงเลย ห่าเอ๊ย
ก็มีคนกดออดอีก
แล้วป้า (เราพยายามบังคับร่างป้าให้ลง) แต่ก็ไม่ได้ลง มีแต่คนแย่งลง วัยรุ่น สก้อย แวนซ์ ลงกันใหญ่
อีกรอบ เราพยายามเอาร่างป้าลงอีก มองไปข้างหลัง ลุงเดินไปไม่หันกลับมาเลยด้วยซ้ำ ไปทิศตรงข้ามกับที่รถเมลไป (คือออกห่างจากรถเมลมากที่สุด)
ต้องลงให้ได้อ่ะ เราคิดว่าเราต้องลงให้ได้ เหมือนเห็นว่าร่างป้าลงไปนะ คือเป็นป้า
แต่เราไม่ได้ลง (อ้าวเฮ้ย วิญญาณหลุดหรือไงวะเนี่ย)
แต่ยังมีคนติดในรถเยอะเลยนะ เบียดเสียด
เราเห็นเหมือนร่างป้า เดินไปทางลุงแล้ว
แต่แล้ว ตูม ดังมาก คือรถระเบิด

มีคนวางระเบิดหรือไง หรือว่าการเลี้ยงครัช เลี้ยงเกียร์ เลี้ยงอะไรมันทำให้รถระเบิดได้ เราไม่เข้าใจอ่ะ แต่ที่แน่ ๆ นี่คือความฝัน ซึ่งเมื่อเราตื่นตกใจเสียงระเบิด เราพยายามลืมตา และพยายามหายใจ เพราะว่าเราหายใจไม่ออกอีกแล้ว และคราวนี้น่ากลัวมาก เพราะว่าตอนที่ลืมตา ไม่รู้ว่าตาลายหรือเปล่า เห็นเงาเป็นมือทำท่าจีบ (รำไทย) ประมาณ เป็น 10 มือ อยู่ในวิสัยการมองเห็นของเรา และมี 1 มือท่าที่จีบจมูกเรา
โห ตอนนั้นคิดเลยว่า ฝันซ้อนฝัน หรือว่ากูถูกผีหลอกวะเนี่ย
หรือไม่เราก็บ้าไปแล้ว
ตกใจมาก ๆ พยายามสบัด และร้องเฮ้ยยยยยออกมาได้อีก (ท่าทางจะมีเวรมีกรรมเยอะว่ะ)
แล้วพอยกตัวขึ้นได้ เราก็ลุกเดินออกไป ดูนาฬิกา ตี 3 ครึ่ง

เราเห็นแม่ลุกมาทำแกงจืด
เราก็เดินไปหาแม่แล้วบอกว่ามีอะไรให้ช่วยไหมแม่
แม่ก็บอกว่า ไปนอนเถอะ
เราก็กลับไปนอน
แล้วก็ตื่นมาอีกที ตอนที่แม่ไปทำงาน ที่ได้ยินเสียงแม่ตะโกนว่า แมวนอนทำไมตรงนี้ (แมวเล็กชื่อ ตาปิดชั่วคราวของเรา มันตายแล้ว)

อยากจะบอกว่าสภาพที่เจออ่ะ เรากลัวอ่ะ กล้วนะ ถึงเป็นเงามือก็เหอะ
แต่โอเคว่าน่ากลัวน้อยกว่าที่มีเสียงผู้ชายตะโกนใส่หัว (เล่าที่บล็อกไหนไม่รู้) อ่ะ

แต่ถ้าเป็นไปได้ ไม่อยากเจอเลยอ่ะ เดี๋ยวจะพยายามตื่นไปใส่บาตรให้ทัน
หรือไม่ก็จะสวดมนต์ แผ่เมตตา หาทำบุญทำทาน ไปเรื่อย ๆ อ่ะ
บอกไม่ถูก และคิดว่าจะเลิกเขียนบล็อกไปเลยด้วย (ยกเว้นบล็อกนี้ ถ้าหากเราไม่สบาย เราก็ต้องมาจดอ่ะ) อย่างที่เฟสบุ๊คพอเลิกได้บ้าง กะว่าต่อไปจะโพสต์เป็นภาอังกฤษเท่านั้นไง จะฝึกภาษา ก็เลยคิดนาน พอคิดนานก็เลยไม่โพสต์ ก๊ากกก

บางทีเราอาจจะมีอะไรสักอย่างอยู่ในใจ ที่เราเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่ามันคือเรื่องอะไร เราถึงได้รู้สึกหลอนขนาดนี้





ตั้งข้อสังเกตได้จริง ๆ ว่า ส่วนใหญ่จะหายใจไม่ออกตอนเริ่มนอนใหม่ ๆ ไม่เกิน 1 ชั่วโมงอ่ะ ถ้าไม่เป็นในช่วงนั้น ส่วนใหญ่จะไม่เป็น มันเป็นอะไรวะ ปีนี้เป็นเริ่มถี่นะ

ปล. เห็นในโน้ตที่จดอาการไม่สบาย แปะตู้เย็นไว้ เมื่อตี3ครึ่งอ่ะ เราเขียนไว้ด้วยว่า ตอนที่ตื่นมา เหมือนหูก็อื้อด้วย (ระเบิดในฝันมันดังมากขนาดนั้น หรือใครตบบ้องหูเรา หรือเราตบตัวเองวะ แต่ไม่ใช่ป้าเอซังแน่นอนอ่ะ เพราะนอนห่างกันพอสมควร ตื่นมากลัว แต่มีสติครบนะ รู้เรื่อง มองไปทั่วบ้าน แล้วมือจีบนี่มือใคร สิบกว่ามือน่ะ แล้ว1มือที่บีบจมูกเราคือมือใคร ใครจะฆ่าดิฉันคะ ปล.ไม่ต้องมาตอบหรอก ถ้ามาคงกลัวกว่านี้ หรือว่าบางทีเราอาจจะเครียดอะไร จนเป็นบ้าไปแล้ว แต่ไม่ใช่มือเราแน่ มือเราอยู่ข้างตัวเรา ทั้งสองมือเลย แขนขนานตัว ตื่นมาท่านี้ตลอด)