วันศุกร์ที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2553

เรื่องการฝึกสมาธิ ให้กับพวกที่ไม่ชอบนั่งสมาธิ - มีหลายเรื่องเกี่ยวกับที่สอน แล้วก็อาจเอาไปเขียนใหม่ วันนี้มาใส่ใส่ไปก่อน

เรื่องบล็อก เว็บ อะไรเทือกนั้นพักยาวนะ เดี๋ยวจะใช้แคปติเวทจับหน้าจอให้เลย ตอนนี้ไม่ว่าง

ขอไปเรื่องอื่น

หลายครั้งเริ่มสับสนว่าจะเขียนอะไรที่ไหนยังไงดี

ประการแรก คือ เราเคยแจกไฟล์คัดไทย (ฟอนต์เส้นประ) ไม่เห็นมีใครทักเลย
ว่าเราลืมพยัญชนะไทยไปตั้ง 6 ตัว วันนี้เด็กป.6 (ธนาตย์) บอก ไม่งั้นก็ไม่รู้ไปอีกนาน
ไม่อยากเชื่อว่าเราจะท่อง ก-ฮ ไม่ได้ ก๊าก...

ใครเคยโหลดไว้นานแล้ว ไปโหลดใหม่ซะ เพราะของเก่ามันผิด

วันนี้เอาเรื่องทำสมาธิง่าย ๆ จากสิ่งที่อาจคิดว่าไม่เห็นจะเกี่ยว

คุณเชื่อไหม ว่าการนั่งตัดดอกไม้
มันเป็นการฝึกสมาธิ
เราซื้อดอกไม้สำเร็จรูปมา ซึ่งมันมีไม่กี่ดอก และมันแพงมาก
(ยี่สิบกว่าดอก ก็สามสิบกว่าบาท ประมาณ ๆ)
เราเลยคิดว่าซื้อกระดาษสี ราคา 6 บาท
มานั่งวาดแบบ แล้วตัดเอง ทากาวเอง คุ้มกว่า
ซึ่งก็ทำแบบแก้เซ็ง ทำเรื่อย ๆ
พบว่า เออ มันก็นิ่งดีว่ะ (ตอนทำ)
เราว่ามันคือการฝึกสมาธิที่เหมาะกับคนไม่ชอบนั่งสมาํธิ หรือเดินจงกลม
เราไม่ชอบ เพราะนั่งสมาธิแล้วหลอน ไม่ก็หลับ
เดินจงกลม ไม่มีที่เดิน
เราเลยโอเคกับไอ้นี่มาก
ตัดให้ดี ๆ ประหยัดค่าซื้อดอกไม้
แล้วเราคิดว่า การวาดเอง ตัดเอง มันสวยกกว่าการพับ ๆ แล้วตัดให้ได้ทีละหลายดอกนะ มันช้ำอ่ะ
วิธีตัด ก็ต้องมีเทคนิค ใครตัดไม่เป็น ก็โคตรห่วย (ลูกศิษย์ตัดไม่เป็น มาช่วย ซะเละ แต่เราสอน มันมาช่วยก็ดี จะได้มีโอกาสได้สอน)

เราว่าเราคงเอาไอ้นี่ไว้ให้มันฝึกสมาธิกันอ่ะ เราวาดไว้เพียบเลย
แต่ไม่เร่ง มาตัดก็ตัด ไม่ตัดก็ชั่ง ทำเรื่อย ๆ

เคยคิดอยากพับนะ แต่พับอ่ะ เปลืองกระดาษกว่ามาก ๆ ตอนนี้เราลดโลกร้อนอย่างรุนแรง เลยเลิกเรื่องการพับกระดาษไปเลย

ตัดกระดาษ ฝึกทั้งสมาธิ ความอดทน ความตั้งใจ(ทำให้ประณีตสวยงาม) ความอื่น ๆ อีกมากมาย แม้ดูเป็นงานที่ใช้แต่ประสาทไขสันหลัง (สไปนอลคอร์ด ก๊าก...) ไม่ได้ใช้สมอง แต่เราว่าเกือบทั้งหมด ก็มาจากการใช้หัวใจทำ มันไม่ได้ดูไร้ค่าหรือเสียเวลาเลย ยิ่งถ้าทำเรื่อย ๆ เราว่าเป็นประโยชน์ซะีอีก เวลาต้องทำของตกแต่งก็ไม่ต้องไปซื้อ เอาไปแปะ ๆ ได้เลย (ทำไปเรื่อย ๆ ยังไงก็ได้ใช้ อย่าไปซื้อ)

เขียนไว้เต็ม

เขียนไปหลาย ๆ แบบ


แบบ ทำจากกระดาษแข็ง วาดแบบเอามาจากแบบที่เขามี และวาดเอง ฝาน้ำ ฝากระปุก กระป๋อง ใช้ได้หมด เอาที่สวย ๆ

เศษเล็ก ๆ ก็วาดเป็นวงเล็ก ๆ ไว้แปะกาวติด เอาสีสวย ๆ

เศษกระดาษ

แม้แต่เศษ เราก็เก็บ สีของมันยังสวย ห้ามทิ้ง
เอาไปแปะกาว ทำของตกแต่งได้ ไม่เชื่อเดี๋ยววันหลังจะมาสอน
(มีแต่ลูกศิษย์หาว่าเรางก งกแล้วไงอ่ะ ก็นี่เงินเรา แล้วเราก็ต้องการลดโลกร้อนด้วย ของมันยังมีประโยชน์ ใช้ให้คุ้ม ไม่ใช่อะไรไม่เอาก็ทิ้งหมด เปลืองมาก ไม่รู้จักรู้คุณค่าของสิ่งต่าง ๆ เอาซะเลย)

อย่าว่าไรเลย เศษดินสอเศษสีที่ออกจากกบเหลาดินสออ่ะ (ขี้เลื่อย) เรายังเก็บมาใส่้ต้นไม้เลย
(ทำงี้มานานแล้ว ก๊าก...)

เอ้า ขี้เกียจเขียนแล้ว ว่าง ๆ ก็ไปดูที่นี่ http://cid-ab6726a4e825d390.skydrive.live.com/browse.aspx/Public/blog%20pic เอง เรามักไว้เก็บรูปที่ตั้งใจจะเขียนบล็อก แต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์เขียน เราจะไปอาบน้ำนอนแล้ว ท่าจะป่วย

วันอาทิตย์ที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2553

พักเรื่องเว็บบล็อกไปก่อน อย่างไม่มีกำหนด - มีเรื่องแฮปปี้ - และเรื่องแซด

แต่เราว่า ถ้าใครอ่านแต่ต้น น่าจะพอรู้แล้วนะว่ามันทำอะไรได้บ้าง

ที่ว่าพัก เพราะ 1. ไม่มีเวลา 2. กะใช้แคปติเวท จับหน้าจอ แล้วเอาไฟล์มาให้ดูเลย
แบบตอนสอนลงมูเดิล (งง งง คนอ่านงง)

ลูกศิษย์ (ป.6) บอกว่าอ่านไม่รู้เรื่อง

ก็เข้าใจ
พื้นฐานไม่เท่ากัน


เอาว่าวันนี้จะมาบอกว่า
เว็บฟาร์มห่าน ของพี่สาว (ลูกพี่ลูกน้องของเรา)
มีคนมาซื้อบ้างแล้ว ดีใจมาก ขอบพระคุณหลาย ๆ (ขอบคุณทำไมไม่รู้ แต่ก็ขอบคุณ)
พี่สาวบอกว่ามีโทรมาสามคน แต่มาซื้อจริงคนนึง (ก็โอเค)

ที่รู้ว่าเป็นลูกค้าที่มาจากเว็บ เพราะว่า ลูกค้าเดิมที่มี คือคนรู้จักกัน แต่สามรายนี้ไม่รู้จัก คือพี่สาวใช้คำว่า เว็บเอ็งทำเรื่องแล้ว (คือลูกค้ามาไง 555 เรื่อง ๆ เรื่องเงินเรื่องทอง)

เราว่ามันไม่ได้ผลแบบเยอะแยะหรอก แต่มันเป็นการทำให้คนที่เล่นเน็ต เขารู้จักฟาร์มห่านของพี่สาวมากขึ้น เพราะมีแหล่งประชาสัมพันธ์เพิ่มขึ้นอีกแหล่ง ที่สำคัญคือประชาสัมพันธ์ฟรี (เราไม่มีค่านายหน้า ไม่ได้รับเงิน รับไรนะ แต่เราช่วยเอง เราอยากให้ญาติเราแฮปปี้ ๆ อ่ะ อย่างน้อย พี่สาวเราจะได้สบาย ๆ ขึ้น)
นี่ว่าจะลงทุนทำอะไรกันเพิ่ง แต่ยังไม่ชัวร์ ขออุปไว้ก่อน (ลงทุน แต่เราไม่รู้จะไปร่วมทุนป่าว แต่ที่แน่ ๆ เราจะโปรโมทให้ชัวร์ ๆ)

อ่ะต่อ

วันนี้ขอนอกเรื่อง นี่คือเรื่องแซด

จะเล่าว่า ทุกอย่างมีต้นทุน
สแกนภาพก็มีต้นทุน!!! เบื่อว่ะ
และเออ วันนี้จะพูดว่า
ถ้าคุณอยากทำอะไร อย่าสักแต่จ้าง การจ้างโอเคมันสบาย แต่คุณจะต้องเสียเงินหลาย
เราไม่ชอบจ้าง (และไม่ชอบรับจ้าง)
เราเป็นอะไรไม่รู้ ทำงานแล้วได้เงินไม่เคยคุ้มเลย สงสัยหน้าไม่เขี้ยว
ถ้าเรารับจ๊อบ เราว่าบางงานป่านนี้เราน่าจะได้ห้าหกพัน แต่กลายเป็นไม่ได้สักกะบาท

ล่าสุดมีจ๊อบ กำลังจะดูว่าจะได้กี่ตังค์
แต่ที่แน่ ๆ ปวดหัวบานแน่ เซ็งว่ะ

ขอบอกว่า ทำอะไรก็ตาม อย่าสักแต่สั่ง หัดลงมาเรียนรู้วิธีการทำบ้าง
จะได้รู้ว่า ทุกอย่างไม่ได้เนรมิตออกมาได้

พวกที่ไม่บ่น ก็เพราะว่าเขาได้เงินเยอะ คุ้ม
แต่เราบ่น เพราะว่าเราได้เงินไม่คุ้ม (ไม่คุ้มอย่างรุนแรง) บางทีก็ไม่ได้เงินเลยด้วยซ้ำ (ซึ่งในรายที่ไม่ได้เงิน เราจะไม่ทำให้อีก ยกเว้น ติดบุญคุณมาจากคนอื่น แล้วเราต้องมาใช้บุญคุณให้ หรือบางทีก็มาจากความหน้าใหญ่ใจดีของมามี๊เราเอง ซึ่งทำให้เราเซ็งบ่อยมาก บางทีรับงานมาก็ไม่ถามเรา บางทีงานก็บานปลาย ให้เราพูดตรง ๆ นะ ทำงานกับคนที่ไม่คิดเรียนรู้สิ่งที่สั่ง ได้เงินมาก็ไม่คุ้มกับการปวดหัวหรอก)

ดังนั้น อยากได้ของดี ต้องศึกษาวิธีทำด้วย (จะได้รู้ว่าการได้มา ไม่ใช่การเนรมิต ทุกอย่างต้องรอคอย) และเห็นใจคนทำงานด้วย บางทีไม่ได้ทำเพราะต้องการเงิน เงินไม่ได้ตอบแทนได้ทุกอย่าง แต่ทำเพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม หรือทำเพราะจำเป็นต้องทำ ก็มี

เราจะสอนลูกศิษย์เราเสมอ ว่าหัดทำอะไรด้วยตัวเอง อย่าใช้งานคนอื่น เพราะว่าจะนิสัยเสีย ทำอะไรไม่เป็น และไม่รู้จักคุณค่าของการรอคอยความสำเร็จ (เพราะไม่เคยทำเอง) ของพวกนี้ เราทั้งเห็นและเป็นมาเองหมดแล้ว ไม่เชื่อก็เรื่องของคุณ

เงินไม่สามารถซื้อได้ทุกสิ่งทุกอย่าง!

คำตอบล่าสุดที่เราไปตอบมา (ลองอ่านฮา ๆ)

วันจันทร์ที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2553

เฮ้ทุกท่าน เจ้าณัฐ ป.4/2 บอกว่าทำบล็อกเสร็จแล้ว

เนี่ย บล็อกเจ้าณัฐ

น้อยไปไหมลูกเอ๊ย!!!???

วันหลังจะมาเขียนใหม่

วันนี้แค่จะบอกว่า เราปรับหน้าเว็บโรงเรียนเพิ่ม
คือเอากล่องเซิชมาไว้บน ๆ จะได้เห็นชัด ๆ
เอาเชาท์บอกมาให้ใส่ข้อความเยี่ยมเยียน ไม่รู้เด็กจะเขียนเยี่ยมเยียนบ้างไหม
แล้วก็ทำ link ไปลาเบล เกม เพราะเด็กหาเกมไม่เจอ (เจ้ามิ๊งเจ้ากระต่าย) แล้วก็มาโวยวายว่าเราเอาเกมออก ก๊าก...
สงสัยต้องสอนกันยาว ว่า บล็อกมันจะตกไปหน้าหลัง ๆ อ่ะ ไม่ได้เอาออก ยังอยู่ครบหมด

แต่ก็ดี รู้สึกว่าดีที่เด็กก็ยังดู คนอื่นไม่ดูก็ชั่งหัวมัน

เราว่าใช้ของฟรีทำงี้ ถ้าอัพเดทเสมอ เราว่ามีประโยชน์และคุ้มค่ากว่าใช้ของเสียงตั้งเยอะแยะ

สุวิมล และคนอื่น ๆ (ของสุวิมล p5)
เอานี่ไปลูก
กดไปดูเอง
กด p ที่ต้องการ
แล้วกดรูป
แล้วกด zoom in
แล้วจะเซฟ จะดู จะอะไรก็ว่าไป
อันนี้ให้ไว้เพื่ออ่านสอบ เนื่องจากครูติวไม่ทัน เวลาน้อยจัด แล้วก็ไม่แบกหนังสือมาเรียนกันด้วย
(สำหรับสุวิมลคือ กรณีเฉลยหายนะจ๊ะ จำได้ บอกครูมาหลายวันแล้ว)

แล้วอ่านด้วยนะ

ไปและ เครียด ปวดหัว หนาว
เรื่องบล็อก จะมาต่อวันหลัง

วันจันทร์ที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2553

เรื่องบล็อกแปะโป้งไปก่อนนะ แต่ท้าย ๆ มีเกี่ยวกับบล็อกนะจ๊ะ

ท้าย ๆ มีเกี่ยวกับบล็อกอยู่ดีนะจ๊ะ

เฮ้อ เราว่าไม่มีเว็บบราวเซอร์ไหน ดีเท่ากับไฟร์ฟอกซ์อีกแล้ว (ดีคือไม่ดับพรึบ ไออีเป็น โครมก็ค้าง เบื่อ รูปก็อัพไม่ได้ หลายเว็บก็เออเร่อ เครื่องมือมาไม่ครบ มันอะไรของมันนักหนา)

ต่อ ๆ

พักเรื่องสอนทำบล็อกก่อน นิดนึง

พอดีมีของจะมาเล่า

ต้องไปอัพรูปจากที่อื่น

กดไปดูเอง (ถ้าอยากดู)
พี่สาวเรา (ลูกพี่) ชื่อซุง จำได้ด้วยว่าเราชอบกินปลาตะเพียนต้มเค็ม (เราชอบกินปลาต้มเค็มมาก กินได้อย่างบ้าคลั่ง แต่ทุกวันไม่ไหวนะ เบื่อเหมือนกัน แต่ถ้าอาทิตย์ละครั้งอะไรเนี่ยได้เลย มีเท่าไรก็กินหมด กินคนเดียวไม่เหลือเผื่อแผ่ใคร "ไม่มีใครเขากินอ่ะ ไม่รู้เขาไม่ชอบกินกัน" ยิ่งก้างแหลกเหลวนี่ชอบมาก วันหลังเราจะไปซื้อหม้อแรงดันมาต้มกินเอง) ใครอยากกินโทรไปจ้างซุงทำได้ ปลาก็หาในคลองเจ้าแหละ (จะมีใครโทรไปจ้างไหมเนี่ย ที่เบอร์ไหนเดี๋ยวบอกอีกที)

เมนูอาหารของเรา ที่ให้ตั้วอี๊ทำให้กิน (ตั้วอี๊ให้เขียน)
ใครว่าง ช่วยคิดหน่อย นี่คิดนานมาก ก๊าก...
แต่เราไม่กิน (หมายถึงถ้าทำงานเนี่ย ไม่กินอะไรแบบนี้แน่) ไม่กินผ็ด ไม่กินเปรี้ยว (เกลียดมาก บ๊ายบายเลย) ไม่กินมันมาก ไม่กินเนื้อล้วน ไม่กินข้น ๆ ทุกวันต้องมีแกงจืด กับผัดผัก หรือมีผัก ช่วยคิดหน่อยมีอะไรที่เรากินได้อีก เออปลาต้มเค็ม ก๊าก... คิดถึงส้มตำว่ะ แต่ไม่กล้ากิน กลัวท้องเสีย คิดถึงหมูด้วย หมู ๆ (เกี่ยวอะไรเนี่ย)

อันนี้ของแถมสำหรับครู
ถามหน่อย เวลาคุณให้เด็กตรวจงาน
คุณให้แก้ข้อถูกยังไง

เด็กเรามันวงกลมทั้งผิดทั้งถูก เราก็มึนเลยว่าตกลงมันตอบข้อไหน (ก็มันใช้ดินสอ)
บางคนวาดหัวใจข้อที่ถูก
บางคนวาดสี่เหลี่ยม
แต่เราคิดของเราใหม่ (แต่คนอื่นมากมายอาจคิดมานานแล้ว)
เราจะให้ใช้แค่ในวิชาเรา ไม่ต้องไปเปลี่ยนกับครูคนอื่น (กลัวเขาสอนแบบอื่นมา เดี๋ยวตีกัน)

เราให้แก้แบบนี้
กรณีดินสอ หรือปากกาสีเดียว
(กากบาทหลังตัวเลือกที่ผิด
แล้วกาเครื่องหมายถูก ทับตัวเลือกที่ถูก)

ถ้าเป็นปากกา น้ำเงินกับแดง ตรวจตามปกติ

เราวาดไ้ว้ที่โรงเรียน เดี๋ยวโชว์ให้ดูทุกห้อง

ตอนนี้ปวดกบาลกับการตรวจงาน และเรื่องหยุมหยิมไม่เป็นเรื่องเยอะแยะ (การทำงาน) พยายามปล่อยวาง เราจะได้มีความทุกข์น้อยหน่อย ก๊าก...

คราวหน้ามาต่อบล็อก

เออ ลืม
บล็อกอ่ะแต่งง่าย
เราทำเว็บโปรโมตเล้าห่านให้พี่สาว ใช้เวลาทำแป๊บเดียว ออกมาแล้ว
จะโทรไปสั่งปลาตะเพียนต้มเค็ม ก็ที่อยู่ เบอร์โทรเดียวกันนั้นแหละ คุณนายซุงเป็นคนทำ (จบป.โท นิติศาสตร์เชียวนะ อยู่บ้านเลี้ยงห่าน เริดซะ ก๊าก...)

แล้วก็บล็อกต้นแบบ
ตอนนี้สวยขึ้นนิดนึง จาก gif ฟรี ชอบมากเลย
สวยป่ะ ตรง 2010
เราว่าสวยอ่ะ

ลองแต่ง ๆ ไป เดี๋ยวก็สวยเอง คราวหน้าจะมาต่อเรื่องบล็อกให้นะ เหลือไม่เยอะแล้ว
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

คลังข้อมูล

บทความที่ได้รับความนิยม