และโพสต์ยาวมาก แต่อยากให้อ่าน เพราะสิ่งนี้คือสิ่งที่เจ้าของบล็อกตามหามานานแล้ว (ซึ่งไม่ได้หมายถึงผู้ชาย)
แต่คิดว่าเรื่องมันน่าสนใจมาก ๆ เลยอยากมาเล่า กลัวคนอื่นชิงไปเล่า (อีนี่ท่าจะบ้า! - คนอ่านคิด)
เริ่ม!
ขอบอก จะต้องเท้าความอีกสักกี่รอบ อ่านนี่แล้วกันบ่นใส่้ไปแล้ว
สรุปคร่าว ๆ ก็คือ
เราคิดว่า นกนก อ่ะ เป็นบริการที่ปรับประยุกต์จากทวิตเตอร์ได้เจ๋งดี แบบว่า อยากให้มีมานานแล้ว เพราะเมื่อหกปีที่แล้ว บริการที่ให้ในลักษณะนี้เป็นสิ่งที่ "เป็นไปไม่ได้" เลยสำหรับคนธรรมดาอย่างเรา ที่จะสามารถไปหามาใช้งานได้
อะไรทำให้เราคิดแบบนั้น
ยังไงก็ต้องเท้าความอีกว่ะ
"คุณเคยอยากบอกอะไรกับคนทีละสี่สิบห้าสิบคน(หรือจำนวนมากกว่านั้น)บ้างไหมล่ะคะ???"
(ขอยกเว้นกรณีส่งประกาศมาทางอีเมลแนวนี้ เช่น ต้องการพรีเซนเตอร์แทนอั้ม, งานสบายอยู่กับบ้านได้เงินเดือนละหมื่น อะไรทำนองนี้น่ะไม่ต้องมาบอกหรอก จะแช่งให้แม่งเจ๊งให้หมดเลย น่ารำคาญสุด ๆ)
ถ้าคุณตอบว่า "เคย"
คุณก็คงไม่ต่างจากเรา
สมัยเราเรียน ป.ตรีใหม่ ๆ
เรารู้อย่างเดียวว่าเทอมแรกเกรดจะตกฮวบ ๆ และไม่แน่ใจว่าใครสอนมา (คงหลายท่าน) ว่า มีอะไรช่วยกันได้ก็ขอให้ช่วย ๆ กัน จะได้จบไปพร้อม ๆ กันทุกคน เราก็เลยเจ้ากี้เจ้าการ ทำประกาศงาน (ประกาศงาน คือ เราจะสรุปงาน แล้วประกาศบอกเพื่อนว่า สัปดาห์นั้น ๆ มีการสั่งงานวิชาอะไรบ้าง งานยังไง ส่งวันไหน รวมถึงถ้ามีไฟล์ก็จัดการแจกจ่ายไฟล์ให้ได้ครบทุกคน เอาว่าใครไม่มีไฟล์อะไร โทรมาบอกอีนี่ อีนี่จัดให้ เพราะว่าชอบทำอ่ะ ไม่รู้ทำไม หลายครั้งเบื่อขี้ปากคนที่ไม่เข้าใจ แต่ไม่เคยเบื่องานนี้นะ พอใจถึงได้ทำ) ขึ้นมา โดยทำทั้ง เว็บบอร์ด และ ส่งเมลหาเพื่อนทุกคน
แต่มีเพื่อนคนนึง โทษทีเราจำไม่ได้ว่าใคร น่าจะเป็นผู้ชาย บอกเราว่า "แอม ๆ จริง ๆ แอมน่าจะส่ง SMS บอกเพื่อนทั้งเอกเลยนะ เอาสั้น ๆ ก็ได้ว่า พรุ่งนี้ส่งงานนะ" เพื่อนน่าจะสักอีกคนสองคนที่ได้ยินก็เห็นด้วย แบบว่า เพื่อนเรามันลืมส่งงานหรือไงเนี่ยแหละ และตอนนั้นฮอทเมลไทยยังมีพื้นที่แค่สองเมก บางคนเมลเต็ม เลยไม่ได้รับเมล (ช่วงแรกไม่มีอีเมลที่เก็บงาน และถึงมีบางคนก็ไม่เข้า เพราะมันไม่อยากจำยูสเซอร์เนมกับพาสเวอร์) มันเลยอยากให้มี
เราก็สอบถามไปทางเครือข่ายมือถือที่เราใช้นะ แต่ไม่เซ้าซี้หรือตามมากมาย เพราะเท่าที่เราฟังคือมันเป็นไปไม่ได้ (แบบว่าเราคงบอกว่า ฟรีหรือไม่แพง - เพราะเราไม่มีเงิน เข้าใจ๊) สุดท้ายก็เลยไม่มี SMS มีแค่ เว็บบอร์ด กับ ส่งเมลแค่นั้น แหละ (ฉันมีปัญญาจัดให้ได้แค่นั้น กร๊าก...)
(แทรกนิด จากการที่เราทำประกาศงานบอกเพื่อน ๆ ในเอก ทำให้เราพบว่า เพื่อนหลายคนมาคาดหวังกับเราสูงมาก มารอให้เราจัดนู่นนี่นั่นให้ ถือเป็นการบ่มเพาะนิสัยชาวเกาะให้กับเพื่อนโดยไม่เจตนา แต่มันก็ไม่เท่าไรหรอก เพราะเราก็โหวกเหวกอยู่เสมอว่า "อยากให้ ก็จะให้เอง ถ้าไม่ให้ ก็ไม่ต้องมาขอ เพราะยังไงก็ไม่ให้ ลอก หรอกเฟ้ย" แต่เพื่อนเราส่วนใหญ่เขาก็รับรู้เฉย ๆ แถมหลายคนเขาก็ไม่ได้อ่านประกาศจากเราหรอก-ส่วนใหญ่เขาดูแลตัวเองได้ และบางคนก็บอกว่า มาถามที่ ม ดีกว่า เพราะไม่สะดวกเล่นเน็ต)
แต่เรื่อง SMS น่ะ ยังติดอยู่ในใจเราเสมอ
แม้ในชีวิตจริง เราจะจ่ายเงินให้กับการส่ง SMS น้อยมาก เพราะเราขี้เกียจกดมือถือ มันถือเป็นกิจกรรมที่น่าเบื่อหน่าย (แต่ชอบรับ SMS แม้จะไม่ค่อยมีคนส่งให้เลยก็ตาม ก๊าก...) เราอยากส่ง SMS ผ่านคอม แต่ก็เท่านั้น เพราะัมันเป็นไปไม่ค่อยได้! (เคยได้ยินบริการส่งเอสเอมเอสผ่านคอมมาบ้างนะ แต่ไม่เสี่ยง ส่วนใหญ่น่าจะเป็นบริการที่หวังขโมยข้อมูลส่วนตัวไปขาย เพราะดูแล้วไม่น่าเชื่อถือ อาจเปิดให้ใช้งานแค่สามวันเว็บเจ๊งแล้วก็ปิดตัวลง หรือไม่ก็เป็นบริการที่บอกว่า ไม่รับรองว่าจะส่งได้ทุกครั้ง เราก็เลยไม่สมัคร)
จนเมื่อวานนี้
เราได้ลองใช้ นกนก บอกตรง ๆ สมัครแล้ว (ลงทะเบียนมือถือด้วย เสียค่าลงทะเบียนมือถือไปสามบาท ส่วนที่รับ SMS นั้น ฟรี!) เซตทุกอย่างตามคอมม่อนเซนต์ (แปลว่า เค้าตั้งค่าดีฟอลต์มายังไง ก็จงอย่าไปเปลี่ยน เปลี่ยนแต่ข้อมูลเราเท่านั้นพอ) แล้วลองใช้งาน ตอนแรกโคตรงง งงมาก งงสุด ๆ งงไม่หยุด ฉุดไม่อยู่ (แบบว่าอยากโพสต์ข้อความผ่านมือถือด้วย) โชคดีที่คุณ Boombim (ไม่ได้รู้จักกันมาก่อนเลย เราคาดว่าคุณ Boombim คงเห็นข้อความของเรา จากการดู ข้อความของทุกคน) จึงแวะมาตอบให้ (ว่า โพสต์ผ่านมือถือ ต้องเล่น wap แล้วเข้าไปที่ http://m.noknok.in.th เราจึงเล่นดู ว้าว ๆ)
เพราะเราไม่ชอบอ่านเว็บที่ข้อมูลหลักมีหลายหน้า มันไม่เหมือนกระดาษ อ่านผ่านจอมันปวดตา ส่วนใหญ่ของในจอเราเทสต์ส่งเดชหมดแหละ ใช้ได้ก็ได้ ใช้ไม่ได้ก็เลิกใช้ภายในสองวิ (วันก่อนใช้ Wefi มันคืออะไรเราก็ยังไม่รู้ เห็นทำอะไรไม่ได้เลย เราเลยยกเลิกแอคเคาวน์เลย แล้วมันมีถามทิ้งท้ายว่าทำไมคุณเลิกใช้ เราเลือกข้อที่ว่า อิฉันไม่รู้ว่าวีไฟของคุณมันมีประโยชน์ยังไง กร๊าก... แบบว่าออกแบบอะไรทางเว็บ อย่าให้มันยุ่งยากนัก เพราะ มันจะไม่เป็นที่นิยม)
จากนั้น ด้วยความที่เราซึ้งคุณ Boombim เราจึง Follow เขา
ก็คือติดตามขอเป็นเพื่อนกับเขาทางนกนก ซึ่งคนที่เราไปคลิก Follow ที่หน้าเว็บเขา เท่ากับเรากำลัง Following เขา และก็เท่ากับเรานั้นเป็น Follower ของเขา ก๊าก... (ทวิตเตอร์ทำให้เรางงมาแล้ว)
เขาจึงมาปรากฎภาพเล็ก ๆ ในเว็บเรา ในฐานะเป็น เพื่อน ของ(นกนก)เรา
รอบที่สองที่คุณ Boombim ตอบมา มี SMS เข้ามือถือเราด้วยอ่ะ
จากนั้นเราเป็นบ้า ด้วยการลองเทสต์ โดยเปิดแอคเคาวน์นกนกขึ้นมาใหม่อีกอัน และใช้อีกเบอร์ของเรา (เบอร์ทรูมูฟ) แอดแอคเคาวน์นกนกอันแรก ส่งข้อความโต้กันเองไปมา แต่จนแล้วจนเล่า เฝ้าแต่จน เอ้ย รอ มันก็ไม่มี SMS เข้ามือถือเครื่องนั้นเลย ทั้งที่เราก็ยืนยันเบอร์ได้แล้วนะ แต่อีกเครื่องก็เข้าตลอดเลยนะ
เมื่อวานก็เลยตัดใจเพียงเท่านี้ (ไปนอนแบบเซ็ง ๆ)
แล้วเมื่อเช้า มือถือเครื่องแอคเคาวน์แรก แบตหมด จนปิดไปเอง เราก็เอาไปชาร์ตไฟ แต่ไอ้เครื่องแอคเคาวน์สอง เปิดไว้ตลอด ก็ยังไม่มี SMS เราชาร์ตแบตแบบลืม ลืมไปเลย มาเปิดอีกทีตอนห้าโมงเย็น ตกกระใจ เอสเอมเอสที่คุณ Boombim ตอบกลับหาเพื่อนคนอื่นของเขา ส่งมาที่มือถือเราด้วย ๘ ข้อความเยอะที่สุดเป็นประวัติการ รองจากปีใหม่ เลยต้องรีบมาเล่นเน็ต เพื่อเปลี่ยนการตั้งค่า (แบบว่าไม่รับ SMS เพราะเดี๋ยวโควต้า ๒๕๐ ข้อความ/เดือน จะหมดไปก่อนวัยอันควรจ้า... กร๊าก...) ไปเซ็ต ในหน้านกนกของเขา
- ตั้งค่าการเชื่อมต่อ เป็น ปิดรับข่าวสารของ Boombim ทาง SMS
จากนั้นเราก็ยิ่งดีใจว่า นี่ขนาดเขาส่งหาคนอื่น เรายังได้รับข้อความด้วยเลย
นกนกนี่เวิร์คจริง ๆ
เราเลยเอาเบอร์ป๋าเบอร์ใหม่ (เปิดให้ที่บ้านใช้โทรเล่น ก๊าก...) เอามาสมัครนกนกอีกอัน อันที่สาม (จะสมัครหาอะไรของแกนักหนา คนอ่านนึกด่า) เอามาเทสต์น่ะ เรายืนยันเบอร์ แต่แล้วก็ไม่ได้รับ SMS (อีกแล้วครับท่าน) ขอแทรกนิด ที่เราต้องเปิดหลายอัน เพราะว่าคนที่เรารู้จัก ที่ออนเอ็มอยู่นั้น ไม่มีใครยอมมาช่วยเทสต์นกนกกะเราเลย (ซ้ำยังมาว่าเราด้วย ว่าเป็นพวกที่สิงอยู่แต่หน้าคอม ไม่คิดจะออกไปมองโลก) เราต้องการเทสต์แบบตอนนี้ แบบเรียลไทม์ เราต้องการดูว่ามีการหน่วงเวลามากน้อยแค่ไหน "หลังจากโพสต์ข้อความถึงการส่งSMSมาเข้ามือถือกินเวลานานแค่ไหน" ถ้าให้เราไปถามเพื่อนสมาชิกนกนกคนอื่น ๆ ที่เราไม่รู้จัก เขาคงด่าเราว่ามายุ่งอะไรกะตูนักหนา หรือไม่ก็หาว่าเราคงบ้า เราจึงต้องเทสต์เอง ขอบอก ๆ ว่า หน่วงเวลาไม่ถึงสิบวินาทีอ่ะ แป๊บเดียวจริง ๆ ถ้านานกว่านั้น อนุมานได้เลยว่า ข้อความนั้นคุณอดได้ SMS แน่ ๆ เน้อ เออ เราเกือบจะถอดใจเลิกเขียนบล็อกนี้แล้ว เพราะมันไม่ได้ดั่งใจ จนกระทั้ง หลังเที่ยงคืนแหละ ที่เราลองเอาแอคเคาวน์แรกโพสต์ข้อความทาง wap แล้วมันดัน ปรากฏว่ามี SMS เข้ามาที่แอคเคาวน์ที่สามนี้อ่ะ
เราเลยมานั่งคิดว่า นกนก นี่แหละ ที่เหมาะที่จะทำให้ความฝันเรื่อง SMS ประกาศงานของเราเป็นจริงขึ้นมาได้แน่ ๆ
ด้วยการประยุกต์ใช้ นกนก ดังนี้
ยกตัวอย่างกรณีเดิม คือ ประกาศงานในเอก ตอน ป.ตรี (แม้ย้อนเวลาไม่ได้ก็ตาม เราขอ ยกตัวอย่างกลุ่มนี้เฉย ๆ เพราะไม่รู้จะไปยกตัวอย่างหมาที่ไหน - อ้าวอีนี่ ก๊าก... ล้อเล่น ๆ ง่วงแล้วอ่ะ ขอฮาหน่อยนึงนะ)
เริ่มที่ เราและเพื่อนเราทั้งเอก สี่สิบกว่าคน ต้องสมัครใช้งาน นกนก ซะก่อน
แล้วเราทุกคนก็จะไปคลิก Follow ของทุกคน เพราะเป็นเพื่อนกันก็ Follow กันไปเถอะ (จริง ๆ ไม่ต้องไป Follow ทุกคนก็ได้ แต่ยังไงซะ ทุกคนก็ต้อง Follow เรา เพราะเราเป็นคนประกาศงาน เอาว่าอย่างน้อยให้ไป Follow คนประกาศงาน)
จากนั้น ถ้าเป็นไปได้ คนอื่น ๆ จงอย่าไปอัพเดท ว่า คุณทำอะไรอยู่ ? เพราะถ้าตั้งค่าแบบที่เราตั้ง รับตอบกลับทุกคน มันจะส่งหากันทุกคนที่ Follow ไอ้คนคนนั้น (ซึ่งมันจะเป็นการเปลืองโควต้า SMS ๒๕๐ ข้อความ/เดือนซะเปล่า ๆ) ถ้างงขออภัย เราเชื่อว่า คนที่ไม่ได้ใช้ ต้องงง เพราะเรางงมาแล้ว
จะมีแต่เราคนเดียวเท่านั้น ที่จะเป็นคนอัพเดท คุณทำอะไรอยู่? โดยตอบแบบไม่ตรงคำถามไปว่า ดังนี้ อืม ยกตัวอย่างเช่น "อ.โทรมาบอกว่า พรุ่งนี้ไม่มีเรียน ไม่ต้องแหกขี้ตามา ม เน้อ" หรือ "พรุ่งนี้ส่งบท ใครยังไม่เขียน ก็ไปหาลอกในหอสมุดเอา นะ ก๊าก..." หรือ "พรุ่งนี้ลงทะเบียน ใครยังไม่ใส่เงินในธนาคาร ก็ไปหามาใส่ซะ ไม่ต้องกู้เรา เพราะเราคิดดอกแพง" หรือ "บายเนียร์ปีนี้ ข่าวแว่วมาว่า ต้องใส่ชุดสีแดงเท่านั้น ไม่งั้นไม่ให้เข้างาน" หรือ "ใครเอาเลกเชอร์เราไปลอก เอามาคืนด่วน ถ้าเจอเอง แกเจ็บหนักแน่" หรือ "พรุ่งนี้ที่ ม มีบริจาคโลหิต ใครมีเลือดเหลือเฝือ ก็ไปบริจาคนะ อยากบริจาคแต่น้ำหนักไม่ถึง" หรือ ...???... คิดเองบ้างเถอะ เราคิด (ฮา ๆ) ได้แค่นี้แหละ เอิก ๆ (จริง ๆ มันมีประโยชน์มากเลยนะ ถ้ามันส่งถึงทุกข้อความ และถ้าเป็นประกาศแบบสร้างสรรค์และเป็นประโยชน์ต่อคนทั้งกลุ่ม เพราะมันจะช่วยเตือนกัน ทำให้ไม่ขาดการติดต่อกัน และประหยัดมาก เช่นกรณี "อ.โทรมาบอกว่า พรุ่งนี้ไม่มีเรียน ไม่ต้องแหกขี้ตามา ม เน้อ" น่ะ ถ้าต้องโทรบอกกันทุกคน ถึงจะแบ่งกันโทร มันก็หลายตังค์อยู่ แบบนี้รวดเดียว สี่สิบกว่าคน สะดวกสุด ๆ ทันใจมาก ๆ)
ส่วนถ้าหากใครจะส่ง SMS ฟรี หาเพื่อนซี้ (หมายถึงในเอก ที่ Follow กันทุกคนเนี่ย) ก็ต้องเลือกเป็น "ส่งเข้ามือถือ" (กดรูปโลโก้เครือข่ายมือถือของไอ้คนนั้น) แค่นั้นมันก็จะส่งไปหาไอ้คนนั้นแค่คนเดียว ไปกินโควต้าของไอ้คนนั้นคนเดียว กร๊าก...
โดยข้อความที่ส่งไป จะขึ้นต้นไม่เหมือนกัน
แบบ -๑- ถ้าเป็นแบบอัพเดท คุณทำอะไรอยู่? มันจะขึ้นข้อความนั้นมาเลย แล้วตบท้ายว่า จาก usernameคนส่ง
แบบ -๒- ถ้าเป็น ส่งเข้ามือถือ มันจะขึ้นว่า D+ จาก usernameคนส่ง แล้วค่อยตามด้วยข้อความ (และส่งแบบนี้ จะมีข้อความส่งเข้าอีเมลเราด้วยนะ และไปมีในเว็บตรงส่วน "ข้อความตรง" ด้วย // แต่ถ้าเป็นโพสต์แบบ -๑- ตอบกลับ@ชื่อยูสเซอร์เนม กับการอัพเดทคุณทำอะไรอยู่ จะไม่ส่งเข้าอีเมลเด้อ ต้องไปดูในเว็บนกนกของเราเองนา...)
แค่นี้ เราก็สามารถส่งประกาศงาน หรือส่ง SMS เข้ามือถือเพื่อนฟรี (รับได้คนละ ๒๕๐ ข้อความ/เดือน และไม่รับประกันว่าจะได้รับ SMS ครบทุกอันหรือไม่ แต่จำนวนนับตามจริงที่มีข้อความ ซึ่งถึงไม่เห็นใน SMS ก็มาเช็คในเว็บนกนกตัวเองดูแล้วกัน ในเว็บครบนะ เท่าที่เราเทสต์มา ครบอ่ะ แต่ทาง SMS มันหายไปบ้าง ซึ่งเราเข้าใจว่า เกี่ยวกับช่วงเวลา เพราะช่วงหัวค่ำนี่ คนคงส่งกันจิ๊บหายวายป่วงเลยทีเดียว เลยไม่มี SMS มาเลยสักอัน แล้วเราก็ส่งได้อีกที ตอนเที่ยงคืนกว่า ๆ ดูรูปซะ)
หลักฐาน
รูป SMS มาที่มือถือสองเครื่อง ขวามือของเรา ซ้ายมือของป๋าเปิดเบอร์ใหม่มา รวมแล้วตอนนี้ในบ้านเรามีเบอร์มือถือแปดเบอร์แล้ว เปิดแข่งกันใหญ่!!! กร๊าก ระวังเนื้องอกแดก ปล.มีแต่เบอร์ ไม่มีเครื่องใส่ แต่ก็นะ เราไม่เข้าใจว่าทำไม เบอร์ทรูมูฟของเรา ถึงไม่ได้รับ SMS เลยสักอัน หรือจะเป็นที่เครื่องนั้น มันเก่ามากและเป็นจอขาวดำก็ไม่รู้ ยังไงใครใช้ทรูมูฟ แล้วส่งได้ ก็คอมเม้นต์บอกเราทีนะคะ แต่เราส่งไปหานกนกแล้วแหละว่าเราเจอปัญหานี้ แต่นกนกยังไม่ตอบเท่านั้นเอง (เข้าใจนะ แบบว่าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เพราะเบอร์ทรูมูฟไม่ใช่เบอร์หลักที่เราพก แต่แค่นึกถึงว่าทรูมูฟคนอื่นจะเจอปัญหานี้บ้างไหม)
โอ๊ย ตีสองยังเขียนไม่เสร็จเลย (จะบ่นทำไม ก็ตัดสินใจเขียนเอง ไม่มีใครบังคับสักหน่อย - คนอ่านด่า)
นอกจากเอาไปใช้ประกาศงานในหมู่คณะแล้ว
ยังสามารถเอาไปประยุกต์แบบอื่น ๆ ได้ จริง ๆ ไม่อยากยกตัวอย่าง กลัวเป็นการชี้โพรงให้กระรอก (ใช้สำนวนถูกป่าวเนี่ย เออ แล้วมันคือสำนวนป่าวเนี่ย ก๊งแล้ว แต่เพราะอยากจะชี้ให้เห็นคุณสมบัติอีกประการ)
นั่นคือ
สมมติเอาเป็น "คุณผู้ชาย ก" กับ "คุณผู้หญิง ข" เป็นแฟนกัน
ทั้งคู่ทำงานหน้าคอม มีเน็ตใช้ แต่อยู่คนละแผนก และบริษัทนี้บล็อก MSN แต่ไม่บล็อกนกนก! บวกห้ามคุยโทรศัพท์ในเวลาทำงาน ไม่งั้นจะตัดเงินเดือน แต่แอบดู SMS ได้้บ้าง อย่าให้เจ้านายเห็นแล้วกัน (บริษัทอะไรวะเนี่ย จะได้ไม่ไปสมัครทำงาน - คนอ่านคิด)
ทั้งคู่ชอบ SMS หากัน
นกนก จะช่วยลดค่า SMS ได้ดังนี้
ก และ ข ไปสมัครนกนกซะ
จากนั้น มันทั้งคู่ก็ส่งข้อความหากัน เช่น "ตะเอง ไปรอเค้าที่โรงอาหารชั้นเก้านะ เพราะชั้นหนึ่งไม่มีข้าวหมูแดง มาไวไวนะตะเอง" หรือ "วันนี้กลับพร้อมกันนะตะเอง เค้าจะรอตะเองที่ทางออกสี่ ตอนบ่ายสามนะ" หรืออะไรก็ว่าไป ฉันคิดได้แค่นี้แหละ ไม่เคยส่ง SMS หาใครแบบนี้ (ตะเอง ต๊าย กระแดะมาก ๆ ก๊าก...) จะส่งแบบไม่ให้คนเห็น ก็เลือกแบบ ส่งเข้ามือถือ ไปซะ แต่ถ้าอยากเห็นกันชัด ๆ ไม่ต้องไปกดผ่านเว็บเข้าตรงข้อความตรง ก็ทำได้เลย แต่คุณก็ต้องไปเลือก ติ๊กที่กล่อง ป้องกันการอัพเดทของฉัน
แค่นี้ คนที่ไม่ได้ติดตามคุณ ก็อดดูแล้ว หรือแม้แต่คนที่เคยดูได้ วันหนึ่งคุณเกลียดขี้หน้ามัน ไม่อยากให้มันดู คุณก็ สามารถสั่ง บล๊อค มันได้ แค่นี้มันก็ไม่เห็นข้อความของคุณแล้ว
บอกตรง ๆ ประทับใจที่มีบริการนี้ว่ะ ถ้าไม่ประทับใจ เราไม่มาเขียนหรอก
เออ นิดนึง อีเมลที่จะให้ส่งข้อความเข้า เปลี่ยนได้ เบอร์มือถือเปลี่ยนได้ (ถ้าจะเปลี่ยน ก็ไปที่ หน้าติดต่อ แล้วคลิก ลบข้อมูล และกรอกใหม่ แต่ถ้าไม่ได้จะเปลี่ยน อย่าไปลองกด เพราะอีนี่โง่มาแล้ว ผลคือ ต้องยืนยันเบอร์มือถืออีกที เสียอีกสามบาท! แบบว่าไม่เข้าใจ ชื่อไม่สื่อหรือจริง ๆ เราโง่เองไม่รู้ ก๊าก...)
จบแล้วที่จะพูดถึงนกนกอ่ะ ถ้าใครยังไม่ใช้ อยากลองใช้ เอาไปประกาศงานก็ดีนะ เราอยากเห็นคนช่วยเหลือกันเรียนอ่ะ มันน่าประทับใจดี อย่าเอาไปส่งหาตะเอง เค้าเคิ้ว ไร้สาระ คุณค่าของเว็บนี้มันเจ๋งอ่ะ ขอให้นำไปใช้เพื่อประโยชน์ของคนทั้งกลุ่ม แล้วมันจะคุ้มค่ามาก ๆ เชื่อเถอะ ดีใจจริง ๆ แม้จะยังเป็นเบต้าก็ตาม ได้เท่านี้ก็ถือว่าดีมากแล้วอ่ะ ขอชมจากใจเลยจริง ๆ
....................................................................
เออจริง ๆ ต้องขอบคุณคุณเก่งเพราะเรารู้จักนกนกจากการอ่านบล็อกของคุณเก่ง เนื่องจากเราไม่ได้เข้าสนุกดอทคอมมานานแล้ว (ไม่รู้จะเข้าไปทำไม นอกจากเช็คดวง ก๊าก...) และไม่เคยได้ยินเลยว่ามีบริการชื่อนกนกอยู่ด้วย ได้รู้จักจากบล็อกเดียวจริง ๆ
...................................................
ขอแถมของแถมหน่อยนะ
แบบว่าเก็บหน้าจอมาแล้ว แปะ ๆ ไปให้สิ้นเรื่องสิ้นราว จะได้ไปนอน
เรื่องการส่งอีเมล หากลุ่มคน โดยการกรอกแค่ชื่อกลุ่ม (ไม่ต้องไปนั่งแหกตาดูรายชื่อแล้วติ๊ก ๆ ๆ ๆ ๆ ให้ปวดหัว - ขอร้อง ใครที่ไม่รู้ แล้วเอาวิธีนี้ไปส่งเมลขายบ้า ๆ บอ ๆ เราขอให้ขายไม่ได้เลย น่ารำคาญว่ะ // จะเล่าก็เล่า จะบ่นอีกนานไหมเนี่ย - คนอ่านด่า)
เท้าความเรื่องการส่งเมลแบบลิสต์ (รายชื่อ) เคยเขียนนานแล้ว ไปอ่านดู
มาดูขั้นตอนกันอีกรอบ
จะบอกว่ามันง่ายมากตรงที่ ตรง To: เราแค่กรอกชื่อลิสต์ (category กรุ๊ป หรือจะเรียกว่าอีหยังก็ตามสเบยแล้วแต่ยี่ห้อเมล แต่ลิสต์มันหมายถึงชุดอีเมลของคนกลุ่มที่เราจะส่งเมลไปให้)
เออ ไม่ต้องดูรูปแล้ว พอดีเห็นแล้ว ดีนะเช็คก่อนโพสต์ ไม่งั้นอับอายขายขี้หน้าไปห้าชาติ! (ตอนนั้น มันมีป่าวไม่รู้นะ แต่ตอนนี้มีแล้ว ถ้าตอนนั้นก็มีแล้ว เราต้องขออภัย พอดีเราไม่เห็น แต่ตอนนี้เห็นแล้ว)
วิธีทำ รายชื่ออีเมลกลุ่มเพื่อน ที่มักส่งหากันประจำ
๑) Yahoo!
ในยาฮูเดิม (หกปีมาแล้ว) ต้องทำเรียกว่า list (คือต้องทำ category ก่อน แล้วถึงจะทำ list ได้) แต่หลายปีให้หลัง ก็เหลือแค่ category
- คลิกที่ tab Contacts > คลิก ปุ่ม Add Category > ตั้งชื่อ Category, ตั้งให้โชว์โดยอะไร > คลิก ปุ่ม Add Category > มันจะแผ่รายชื่อ Category มา ถ้าไม่เคยทำ ก็จะมีอันเดียว > คลิก Done ไปก่อน จากนั้นไปที่ tab Contacts > จะเห็นอีเมลทั้งหมดที่มีอยู่ (ต้องเคยแอดอีเมลไว้แล้ว) ติ๊กในกล่องสี่เหลี่ยมหน้าชื่ออีเมลของคนที่จะเอาเข้ากลุ่ม > คลิก ปุ่ม Add to Category > มันจะแผ่ชื่อลงมา เลือก ชื่อ category ที่คุณต้องการ เสร็จ
หรือ
- คลิกที่ tab Contacts > ติ๊กเลือกชื่ออีเมลที่จะแอดเข้า category > คลิก ปุ่ม Add to Category > เลื่อนไปล่างสุด New Category ตั้งชื่อ เสร็จ (แบบนี้ง่ายกว่า แต่ใส่แบบแรกเพราะพิมพ์แล้ว ขี้เกียจลบ)
๒) Gmail
จริงมีหลายทางไป แต่ขอใส่ทางเดียว
คลิกเลือก Contacts > แล้ว ติ๊กในช่องสี่เหลี่ยมหน้าชื่อ > แล้ว คลิกปุ่ม Groups > มันจะแผ่ลงมา เลือก New Group... > ตั้งชื่อแล้ว คลิก OK เสร็จ
๓) Hotmail
จริงมีหลายทางไป แต่ขอใส่ทางเดียว
คลิก Contact list > คลิกปุ่ม Categories > แล้วมันจะแผ่ลงมา เลือก New Category > ตั้งชื่อ แล้วพิมพ์อีเมลหรือชื่อสมาชิกจนครบ > คลิก Save
เสร็จ
แค่นี้การส่งประกาศ หาคนกลุ่มนึงเป็นประจำ ก็เป็นเรื่องง่ายมาก ๆ แล้ว
แต่เอาเถอะ ไหน ๆ ก็อัพรูปแล้ว โพตส์ไว้เผื่อใครอยากเห็นการทำงาน
หน้าตาเมลที่เขียน เขียนแค่นี้
กดส่งแล้วรายงานมางี้ สมัยก่อนจะแผ่ให้เห็นเลยว่ามีเมลใครบ้าง ถ้าอยากเห็นไปดูเรื่องที่เขียนนานแล้ว
หนึ่งในนั้นคือเมลนี้ จีเมลเก็บงานของพวกเรา (ที่สามารถเข้ากันได้ทั้งเอกรุ่นเรา ถ้าจำยูสเซอร์พาสเวิดได้อ่ะนะ)
และก็ส่งมาที่เมลฮอทของเรา เพราะเราคือสมาชิกคนนึงในเอก
ให้ดูว่าใช้เมลจีเมลนี้ เก็บประกาศกับไฟล์เอกมาตั้งแต่ปี สองพันห้า ก่อนหน้านั้นเราใช้จีเมลส่วนตัวของเราเอง แต่ใครไม่รู้ (อาจคนอื่น เพราะเปิดเผยยูสเซอร์มากไป จนมันมาลบอีเมลเราทิ้งทั้งหมดเลยอ่ะ ยิ่งกว่าเศร้า โคตรเศร้า จำได้เลยช่วงนั้น ต.ค. ตอนอยู่ตรี ปี ๓)
ถ้าสะกดอะไรผิด ขออภัย อ่านทวนไม่ไหวแล้ว
โชคดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ๓:๓๙
