วันศุกร์, สิงหาคม 28, 2009

เครซี่!!!




แง้ ตัวหนังสือ เครซี่อะเบาท์ หายไป เขียนเองก็ได้



เ ค ร ซี่ อ ะ เ บ า ท์







มีเวลาเขียน น้อยกว่า ๒๔ นาที



นี่คือต่างหูพลาสติก ที่ซื้อมาแบบ สามคู่ยี่สิบ ขอบอกอย่าซื้อ ถ้าไม่อยากนึกเสียดาย เพราะว่า พลาสติกมันดูดหู

ทำให้หูบวม ใส่ไม่ได้ โละทั้งหมด เอาไปปักโฟมเล่น กะไว้ตกแต่งอะไรก็ว่าไป (ดีที่ซื้อมาไม่เยอะ)

อยากเห็นรูปชัด ๆ ต้องเซฟรูปไปค่ะ ไม่รู้จะเซตยังไงเหมือนกัน งง ๆ (๓๐/๘/๕๒)















นี่คือระย้าบ้าบ้าบอบอ ยกให้แชมมี่ทั้งหมด เจอกันเมื่อไร ก็ให้เมื่อนั้น เห็นมันบ่นอยากได้ต่างหูยาว ๆ บางคู่เราไม่เคยใส่ กระแดะซื้อมางั้น ๆ









นี่ต่างหูหนีบ ทั้งหมดที่มี ซื้อมาก่อนเจาะหู ใส่ไม่สบายหรอก แต่ความอยากมันบีบบังคับ (ต้องตัดความอยากให้ได้)







ดูกลไกการหนีบ









นี่ต่างหูที่เราทำเอง ไปดูได้ที่ไฮ๕ เสียใจไม่รับแอดเพิ่มใหม่ เพราะขี้เกียจ (จะบอกทำไม)









นี่คือที่ยังเก็บไว้ เพราะว่าซื้อมาแพงบ้าง ชอบบ้าง ใส่แล้วน่ารัก (แฮมเบอร์เกอร์น่ารัก) คู่ที่แพงที่สุดคือมาพร้อมสร้อยสองร้อยห้าสิบ กะว่าชาตินี้จะไม่ซื้ออะไรพวกนี้อีก (รอคนซื้อให้ ก๊าก...)









ทั้งหมดนี้คือที่คนซื้อให้ คู่แรกที่เห็นคือซื้อเองว่ะ คือคู่ที่เป็นเหมือนตะปูยิงหู (คู่ที่เจาะ) ถัดมาคือป๋า ถัดมาคือแม่ และเอซัง

ข้างล่างสุดคือขโมยแม่มา (ป๋าซื้อให้ แม่ได้รางวัล แม่ซื้อ แม่ซื้อ และแม่ซื้อ) ก๊าก...







ชอบเลยเก็บไว้ (หมายถึงห่วง ๆ)









ข้างในกล่องตะกี้ เราเอาไว้ปักแทนเข็มกลัด (งกจริง ๆ แต่ใช้แทนกันได้)









ต้องหัดประยุกต์ค่ะ

ของที่วันหนึ่งเราเคยบ้ามันมาก (มีอีก แต่พังไปบ้างแล้ว เราเลยเขวี้ยงทิ้ง ไม่เอามาถ่ายด้วย)

วันนี้เราเฉย ๆ อ่ะค่ะ เราใส่ต่างหูคู่เดียว แทบไม่เปลี่ยนเลย ขี้เกียจ

บอกตรง ๆ ถ้าย้อนเวลาได้ จะไม่ซื้อให้มากเท่าที่ แต่ย้อนไม่ได้ ก็ไม่ย้อนหรอก อย่างน้อยมันก็ทำให้เรารู้ว่า

อะไรที่มันฟุ้มเฟือย สักวันมันจะน่าเบื่อ ดังนั้น จับจ่ายแต่สิ่งที่จำเป็นดีที่สุดค่ะ



ส่วนสิ่งที่มันฟุ้มเฟือย ที่มีอยู่แล้ว อย่าทิ้งค่ะ ใครขายได้ก็ดีไป ขายไม่ได้ เอามาประยุกต์ใช้นะคะ



อันนี้เจอมาจากในห้องแม่รก ๆ มาก ๆ นานแล้ว เป็นโบไว้แปะกล่องขนมปีใหม่ (ปีใหม่ไหนไม่รู้ แต่นานแล้ว โบเบี้ยวบูด

เสื่อมราคาไปหมดแล้ว แต่สีมันก็ยังสวย ก็ต้องลองจัดวางให้ดี ๆ ว่าจะเอาไปประดับบอร์ด ถ้ามีใครให้ทำบอร์ดอ่ะนะ)

















ต้องคิดค่ะ ทางออกบางทีก็ไม่ใช่การทิ้ง

แต่ก็ไม่ใช่การเก็บจนบ้านกลายเป็นถังขยะ ดังนั้นก่อนจ่าย คิดให้ดีก่อนว่า มัน "จำเป็น" หรือ "ฟุ้มเฟือย"





วันนี้ไปตอบคำถามนี้มา ชอบมาก แต่เราก็ไม่ได้ทำขนาดนั้นหรอก แต่เก็บลักษณะนั้นจริง ๆ ต้องเริ่มที่การตัดความอยาก

ถ้ายังอยาก ก็ยิ่งต้องเก็บ (โดยที่ความอยากก็ไม่ได้รับการบรรเทาด้วย) ก๊าก...



คิดให้ดีก่อนว่า มัน "จำเป็น" หรือ "ฟุ้มเฟือย"



ขออภัยไม่ย่อรูป รีบ โหเกินมาสองนาทีว่ะ ไปและ








1 ความคิดเห็น:

ประณิธี รัตนวิจิตร กล่าวว่า...

อ้าวเฮ้ย รูปยังอยู่เหรอเนี่ย นึกว่าหายไป

แล้วก็รูป ถ้าอยากดูทั้งรูป ต้องกดเซฟไปค่ะ ไม่งั้นก็เห็นแค่ครึ่งเดียว ก๊าก...

แสดงความคิดเห็น