อยากให้ช่วยอำนวยความสะดวกกันบ้าง

ทำไมถึงชอบทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยากกันจริง



เรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจในการด่า เอ้ย แรงบันดาลใจในการมาเล่าต่อ มาจาก ไอ้น้องชาย (ลูกพี่ลูกน้อง) ที่ปัจจุบันมันเห็นเราเป็นบั๊กไปแล้ว ซึ่งเราก็ไม่ได้มีปัญหากับตรงนี้ (คือ ช่วยได้ แต่เรื่องที่ให้ช่วย ไหงมันเรื่องแค่นี้วะ หงุดหงิด ๆ)



ไอ้น้องเรามันฝากแฟลชไดร์ (อีกแล้ว - พอดีเรายังไม่ได้ออกนอกบ้าน ยังไม่ได้ซื้อให้มัน อ่านรายละเอียดได้ที่ http://hi5.com/friend/profile/displayJournalDetail.do?ownerId=4605528&journalId=101680138 ข้อ ๓) ให้แม่มาให้เรา แล้วโทรมาบอกว่า "เจ๊ โหลดโปรแกรม Desktop Author ให้อีกทีดิ เวอร์ชั่นที่เจ๊โหลดให้คราวก่อนมันเปิดกับเครื่องที่ ร.ร.ไม่ได้" -เราตอบว่า- -เออ ก็งี้แหละ โรงเรียนคงเวอร์ชั่นเก่าแก่- "เจ๊ โหลดให้หน่อยนะ เอาเวอร์ชั่น ๔" -เออ แต่ไม่รู้จะหาได้ป่าววะ เพราะที่โหลดให้คราวก่อน ก็เจอแค่ ๕ กับ ๖ เป็นแบบ trial หมดเลย แล้วไมไม่ขอจากเพื่อนวะ- "เพื่อนก็ได้แบบทดลองเหมือนกัน แต่เวอร์ชั่นเท่ากับที่ ร.ร. เลยเปิดกันได้ อยากได้แบบมีแครก" -เออ เดี๋ยวดูให้ เดี๋ยวจะลองถามเพื่อนเจ๊ให้- "แค่นี้ครับเจ๊"





อืม เซ็ง



คือคราวที่แล้วก็พยายามหาเวอร์ชั่น ๔ ให้มันแหละ แต่ก็ไม่เจอ (แบบเราไม่ได้ว่างมากมาย เจอไรก็โหลด ๆ ให้สิ้นเรื่องสิ้นราว)



เราเลยมานั่งคิดว่า "แล้ว ทำไม คุณครูบาอาจารย์ที่สอนคอม (หมายถึงทุกคน ทุกที่ ทุกสถาบัน ไม่ใช่แค่กรณีนี้) ถึงไม่ยอมแจกตัวติดตั้งโปรแกรมให้นักเรียนไปใช้ทำงานที่บ้านด้วยวะ (เรารู้ ว่าถ้าเป็นโปรแกรมที่มีลิขสิทธิ์ จะถือว่าเป็นการทำผิดกฎหมาย) แต่ก็ช่วยทำให้มันง่าย ๆ ได้ไหม (จะยังไงก็ได้ ให้มันง่าย ๆ) เด็กจะได้"หมดข้ออ้างเรื่องเวอร์ชั่นไม่ตรงเลยเปิดงานไม่ได้" หรือ"เรื่องที่หาโหลดโปรแกรมไม่ได้" (คุณครูบาอาจารย์จะได้ไม่ต้องเสียเวลามาปรักปรำเด็ก ว่า "ไอ้ขี้เกียจ ไม่ได้ทำงานมาแล้วเอาเรื่องโปรแกรมมาอ้าง") ถ้ากลัวว่าคนจะหาว่าแจกของลิขสิทธิ์ หรืออะไรที่แนวละเมิดลิขสิทธิ์ ทีหลังก็อย่าสอนโปรแกรมนี้นะ จะเอามาสอนกันทำไมไอ้พวกติดลิขสิทธิ์เนี่ย สมัยนี้โปรแกรมฟรี ๆ ที่พอจะดี (ใช้ทำงานได้ระดับหนึ่ง ไม่ถึงกับดีมาก) มันก็มีให้เห็นนะ สอนอะไรเทือกนั้นดีกว่าไหม จะได้ไม่มีปัญหา ไอ้ที่มีปัญหานักอย่าเอาสอน น่ารำคาญว่ะ โดยเฉพาะ Desktop Author เนี่ย เรารู้จักมาตั้งแต่เรียนตรีปีสามแล้ว แต่เราไม่เคยคิดแตะเลย เพราะถ้าต้องใช้งานไฟล์หน้าตาเทือกนั้น เราขอเปิดหนังสืออ่าน น่าจะสบายตากว่า! เราไม่เคยใช้งานโปรแกรม Desktop Author ด้วย เพราะไม่ชอบลักษณะไฟล์ที่ออกมาเป็นแบบนี้ ถึงมียี่ห้ออื่น แต่ถ้าทำออกมาเป็นงี้ เราก็ไม่ชอบ รู้สึกเสียเวลาว่ะ (เสียไฟคอม และเสียสายตา ในความรู้สึกของเรา คนอื่นไม่รู้สึกก็เรื่องของคุณ)"



และ ทำไมไอ้น้องเรา มันไม่ขอโปรแกรมจากเพื่อนมันล่ะฟะ (ก็ใช้เหมือน ๆ กันไปนั่นแหละ สิ้นเรื่องสิ้นราว - ถ้าที่โหลดให้คราวนี้มีปัญหาอีก เราจะบอกให้มันไปขอจากเพื่อนมัน เราไม่ทำให้แล้ว รำคาญ) เราไม่เข้าใจเลยว่ะ แต่คิดว่ามัน "คงนิสัยเหมือนเจ๊มันตอนมัธยมว่ะ" (เจ๊มัน=เราเอง) เพราะเราไม่ชอบพึ่งพาเพื่อนเหมือนกัน มันเสียศักดิ์ศรีว่ะ ก๊าก... (ปัจจุบันนี้นอกจากหมดสิทธิ์พึ่งพาเพื่อนแล้ว ยังมิวายโดนคนพึ่งพาอีก ก๊าก... ไม่ถึงขนาดนั้น แต่ก็เยอะว่ะ แถมมาแบบไม่เป็นระบบด้วย ระบบเราสับสนเละเทะตุ้มเป๊ะไปหมดแล้ว)





จะบอกแค่นี้แหละ ว่า ไอ้เรื่องง่าย ๆ ก็ชอบทำให้เป็นเรื่องยากกันจริงเล๊ย

หัดช่วยอำนวยความสะดวกให้คนอื่นบ้างเหอะ



เบื่อว่ะ



นี่เราว่าจะไม่เขียนบล็อก ไม่เปิดคอม ก็ยังต้องมานั่งทำนู่นทำนี่ให้คนอื่น มันน่าเบื่อเหมือนกันนะเว้ย "อีการเป็นคนใจดีเนี่ย" น่าเบื่อมาก (ปฏิเสธได้ ก็ปฏิเสธไปหมดแล้ว ที่ทำอยู่คือปฏิเสธไม่ได้) เรารู้สึกว่าเราควรจะมีตารางเวลาทำงานที่ชัดเจนแล้วสิ - ทุกวันนี้อยากจะเปิดคอมวันละแค่ ๑ ครั้ง (และตั้งใจว่าจะต้องทำให้ได้) นั่นคือ ตอนกลางคืน เพื่อจะรอคนทั้งบ้าน (และนอกบ้าน) ให้พร้อมหน้าพร้อมตา แล้วสั่งมาเลยว่า ใครจะให้อีฉันทำอะไรบ้าง แล้วช่วยตรวจงานทันทีด้วย ฉันจะได้ไม่ต้องเปิดคอมหลายรอบให้เปลืองไฟ (และจะได้ไม่เป็นการเปิดโอกาสให้ฉันแอบแว๊บไปเล่นเน็ตบ้าบ้าบอบอ ช่วงรอคำสั่งงานด้วย ก๊าก...)

ห้วย! เพิ่งนินทามัน (ลงบล็อก) มันก็โทรมาเลย โทรมาถามว่าหาโปรแกรมได้ป่าวเจ๊ แล้วเล่าต่อด้วยว่า วันนี้โดนอาจารย์ด่าทั้งคาบเลยว่า "X ทำมาป่าววะ" 
เข้าใจมันเลยว่ะ ฟังแล้วก็สงสาร
ช่วยอะไรได้ก็ช่วยกันไป เพราะรู้สึกคิดถึงตัวเราเองสมัยเรียนมัธยมเหมือนกัน ร้องไห้ทุกวันเปิดเทอมเลย (เป็นอย่างน้อย) เครียด เครียดมาก แข่งเรียนห่าเหวอะไรนักหนาก็ไม่รู้ เฮ้อ... สุดท้ายก็เป็นแบบนี้ รู้งี้เรียนไปแบบเรื่อยเปื่อยดีกว่า จะได้ไม่ต้องเครียด


ปล.
"X" (คำที่ไม่สามารถเผยแพร่ได้ คิดว่าเดากันได้ เป็นคำหยาบคาย)